Sprawiedliwość i prawo

Mateusz Wichary

Oglądałem wczoraj film o mężczyźnie, który widząc korupcję i bezwład policji zdecydował się wziąć wymierzanie sprawiedliwości w swoje ręce. Zmontował grupę podobnych sobie, którzy po pewnym czasie zaczęli mieć wątpliwości, czy mają do tego prawo.

Mają, czy nie?

Starsi plemienia i zgorzknienie

Mateusz Wichary

Wczoraj (24 czerwca 2009 r.) słuchałem ciekawej audycji w Trójce  nad książką Obcy z wyboru. W jej toku pojawiła się definicja pewnej pół-indianki i literatki starszego w plemionach indiańskich.  Otóż starszy w plemionach indiańskich to ktoś, kto przeszedł przez trudy i próby życia i nie uległ zgorzknieniu – typowej na nie reakcji. Raczej, stał się przez nie osobą stojącą obok (ponad) nimi i w związku z tym potrafiącą kierować innymi, którzy owej mądrości jeszcze nie posiedli.

Zbawienie: dar łaski Bożej

Mateusz Wichary

Nauczanie o tym, że zbawienie jest darem łaski Bożej dostępnym przez wiarę jest podstawowym przekonaniem protestantów dotyczącym natury zbawienia. Historycznie wiążą się z nimi następujące ważne pojęcia i zasady: sola fide (tylko wiara), sola gratia (tylko łaska), solo Christo (tylko Chrystus), iustificatio impii (usprawiedliwienie grzeszników), simul iustus et pecctator (jednocześnie sprawiedliwy i grzesznik), sola fide numquam sola (sama wiara ale nie sama) i kilka innych.

Wieczność i czas

Mateusz Wichary

 

-  Czy to prawda, że myślisz daleko szybciej od człowieka?

- To prawda.

- Ale mówisz jak ja.

- Inaczej byś nie zrozumiał. Jeżeli nawet mam gotową odpowiedź w części sekundy, wygłaszam ją stopniowo – przyzwyczaiłem się już do tego, że jesteście tacy… spowolnieni.

Stanisław Lem, Młot

 

To dialog między człowiekiem i komputerem. Unaocznia ciekawe zagadnienie, z którym stykamy się zastanawiając się nad społecznością Boga z człowiekiem.

Wolność

M. Wichary

Wolność to pojęcie bardzo zwodnicze. Wszyscy chcą być wolni, przy czym różne koncepcje wolności wzajemnie sie wykluczają.  Na czym więc polega bycie wolnym?

 

W najogólniejszym sensie, myślę, na  zdolności realizacji swoich pragnień.  W tym sensie wolny jest zarówno pijak, który żyje, aby pić, narkoman, który żyje, aby ćpać,  jak naukowiec, żeby odkrywać jakieś nowe zjawiska, biznesmen by zarabiać więcej pieniędzy, chrześcijanin, aby chwalić Boga, czy morderca-sadysta, aby zabijać i czerpać z tego satysfakcję.  Oczywiście, o ile ktoś/ coś nie stawia im wszystkim bariery w realizacji owych pragnień.

WSZYSTKO DLA CHRYSTUSA. Abrahama Kuypera wizja panowania Chrystusa nad światem

Mateusz Wichary

Nie istnieje nawet ziarenko piasku w kosmosie, o którym Chrystus, suwerenny Pan wszystkiego, nie mówi: ono należy do mnie!

A. Kuyper, z przemówienia inauguracyjnego Wolnego Uniwersytetu, Amsterdam

Łatwe chrześcijaństwo

Samuel Waldron

 

„Wchodźcie przez ciasną bramę; albowiem szeroka jest brama i przestronna droga, która wiedzie na zatracenie, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. A ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do żywota; i niewielu jest tych, którzy ją znajdują” (Mateusza 7:13, 14).

Istnieje szeroki rodzaj chrześcijaństwa, rzekomo ewangeliczny i fundamentalny, lecz celowo na tyle ułatwiony i popularny, by odpowiadał połowicznym, znużonym i nowoczesnym bywalcom kościołów. Będąc wiernym swej misji, rozwinął całą serię nauk, których jedynym konsekwentnym, ogólnym efektem jest wygładzenie szorstkich krawędzi i ostrych kątów prawdziwego chrześcijaństwa. Te nowe doktryny są bardzo popularne i szeroko akceptowane. Dlaczego miałoby być inaczej? Przecież służą one naturalnej awersji człowieka do samozaparcia i wspierają współczesny kult przyjemności.

Kalwin i ewangelizacja

Frank A. James III

Do dziś krąży wiele popularnych mitów na temat Jana Kalwina. Jaki jest prawdziwy Jan Kalwin, który chowa się za tak malowanym obrazem?

Will Durant, znany autor ośmiotomowej Historii Zachodniej Cywilizacji powiedział o Kalwinie: „Zawsze trudno nam będzie kochać tego człowieka, Jana Kalwina, który zaciemnił ludzką duszę najbardziej absurdalnymi i bluźnierczymi koncepcjami na temat Boga w całej czcigodnej historii nonsensu”.

Nawet skompromitowany tele-ewangelista, Jimmy Swaggart miał coś do powiedzenia o Kalwinie. „Kalwin”, powiedział Swaggard, „sprawił, że niezliczone miliony dusz poszło na potępienie”.

Takie osądy, pomijając fakt, że wypowidziane w tonie pozbawionym miłości, tak naprawdę nie przedstawiają obrazu prawdziwego Jana Kalwina – człowieka z ogromnym sercem ewangelisty.

Czy protestanci akceptują związki homoseksualne?

 M. Wichary

 

W większości przypadków, nie.

 

Historycznie rzecz biorąc, ze względu na jasne fragmenty Pisma Świętego nazywające homoseksualizm grzechem (np.: Rzymian 1:27: „…mężczyźni zaniechali przyrodzonego obcowania z kobietą, zapałali jedni ku drugim żądzą, mężczyźni z mężczyznami popełniając sromotę i ponosząc na sobie samych należną za ich zboczenie karę.”) protestanci nazywali owo zjawisko tak samo -grzechem. Również dzisiaj czynią tak wszystkie kościoły trzymające się zasady sola Scriptura (czyli: uznające Biblię, wzorem swych XVI wiecznych ojców wierze, za normę wiary), czyli większość wyznań ewangelikalnych i konserwatywni luteranie.

Granice wolności słowa. Kiedy zaczyna się obraza uczuć religijnych?

Mateusz Wichary

 

WSTĘP

Zadanie, które wskazuje mi temat to odnaleźć miejsce, kiedy należy ograniczyć wolność słowa, jako obrazę uczuć religijnych.

 

Spotykamy w nim dwie istotne wartości: wolność słowa oraz obrazę uczuć religijnych. Temat sugeruje również pewną hierarchię: obraza uczuć religijnych ze względu na swą doniosłość ma wprowadzać delimitację granicy wolności słowa.

 

Czy jest to perspektywa słuszna? Czy w każdym przypadku obraza uczuć religijnych powinna zmuszać do milczenia – wszakże tym właśnie jest ograniczenie słowa w jego wolności?