Synod w Dordrechcie: 1618-1619

Jacek Sałacki

Zwołanie i obrady Synodu w Dordrechcie (1618-1619) można uważać za jedno z najbardziej interesujących wydarzeń siedemnastego stulecia. Zgromadzenie Teologów w Westminsterze było oczywiście bardziej interesujące dla prezbiterian angielskich i amerykańskich, jednak Synod w Dordrechcie miał szczególną wagę sam w sobie z uwagi na doniosłość tematu. Nie było to tylko spotkanie wybranych teologów z jednego narodu, lecz zgromadzenie świata kalwinistycznego dla wydania świadectwa przeciwko podnoszącym się i uciążliwym błędom — dla rozwiązania kwestii, którą bezpośrednio i głęboko zainteresowane były wszystkie reformowane Kościoły Europy. Kwestią było to, czy poglądy Arminiusa, które zajmowały tak wiele umysłów, można było pogodzić z wyznaniem wiary Kościołów belgijskich.¹

Jedność?

M. Wichary
Znak zapytania w tytule nie sugeruje wątpliwości, co do wartości jedności. Istnieje wiele różnych jedności, i większość z nich jest wartościami Bożymi. Na przykład, jedność małżeńska – unia jednego ciała mężczyzny i kobiety. To jedność jak najbardziej zdrowa i obdarzona błogosławieństwem, Pismo Święte o tym jasno naucza. Z drugiej strony można mówić o jedności ze światem, czyli – byciu jedno ze świecką, niechrześcijańską kulturą. To akurat zła jedność, bowiem mamy być „nie z tego świata”, jakkolwiek pozostając ciągle „w świecie.” Ów znak zapytania wskazuje więc na konieczność zadania sobie dodatkowych pytań, kiedykolwiek pytamy o jedność. Jedność – ale kogo z kim? Co w zasadzie w praktyce miałaby ona oznaczać? W końcu, we wszystkich tych odpowiedziach należy się poważnie zastanowić nad tym, czyj jest to pomysł. Czy wynika z objawionej w natchnionym Piśmie Świętym Bożej woli, czy z pewnych czysto ludzkich trendów, którym się poddajemy płynąc z prądem tendencji społecznych i innych?

Redukcje

M. Wichary

Redukcje kojarzą nam się z etatami. Było 5, pozostały 3. Coś większego zostaje sprowadzone do czegoś mniejszego. Ucina się to, co nieistotne. Zostawia sedno.

Istnieją redukcje duchowe. Redukcja duchowa polega na postrzeganiu świata i działaniu w przekonaniu, że ostatecznie w życiu z Bogiem (dla Boga), liczy się jedno.

Kim jestem?

M. Wichary

I stworzył Bóg człowieka na obraz swój. Na obraz Boga stworzył go. Jako mężczyznę i niewiastę stworzył ich. (Rdz 1:27)

Kim jestem? Kim jest człowiek? Każdy w jakiś sposób odpowiada na to pytanie. Każdy człowiek ma bowiem pewien obraz siebie. Istnieje więc bardzo dużo odpowiedzi. Warto chwilę zastanowić się nad tymi najczęstszymi.